Czym jest badanie USG?

Badanie ultrasonograficzne jest powszechną metodą diagnostyczną w nowoczesnej medycynie. Wykorzystując odbitą od tkanek falę dźwiękową, generowaną przez sondę, komputer obrazuje na ekranie strukturę badanej okolicy. W szczególnym przypadku - USG narządu ruchu - pozwala na ocenę zmian w obrębie mięśni i stawów, czy to po urazie, czy w wyniku zmian degeneracyjnych/chorobowych.

Co diagnozujemy w badaniu USG?

Praktycznie wszystkie stawy obwodowe są dostępne badaniu USG. Diagnozujemy w nich zmiany pourazowe (naderwania/zerwania mięśni oraz więzadeł), jak również zmiany chorobowe (zmiany zwyrodnieniowe/zapalne etc.).

Najczęstsze patologie obrazowane w ultrasonografii w IDEA ORTOPEDIA zawiera poniższa lista:

Uuszkodzenia / choroby ścięgien stożka rotatorów: nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego obłego mniejszego, podłopatkowego oraz ścięgna bicepsa; patologie obrąbka tylnego, torbiele okołoobrąbkowe, zwyrodnienie stawu barkowo-obojczykowego, zapalenie kaletki podbarkowej, zespół ciasnoty; stany zapalne; zwapnienia, etc.

Zmiany zapalne / generacyjne, przebiegające z uszkodzeniem więzozrostu oraz niestabilnością / podwichnięciem.

Entezopatia przyczepu zginaczy i prostowników na nadkłykciu - łokieć tenisisty i golfisty; uszkodzenia aparatu torebkowo-wiezadłowego, m.in. kompleksu bocznego; usidlenie nerwu międzykostnego tylnego, ucisk nerwu łokciowego; stany zapalne m.in. kaletki wyrostka łokciowego; zmiany pourazowe/chorobowe przyczepu łokciowego mięśnia trójgłowego ramienia etc.

Zespół cieśni kanału nadgarstka / kanału Guyona; zmiany pourazowe / zapalne w przedziałach prostowników, torbiele / cysty / gangliony okolicy nadgarstka; złamania kości łódeczkowatej; uszkodzenie więzadeł w obrębie nadgarstka, najczęściej więzadła księżycowato-łódeczkowego i chrząstki trójkątnej etc.

Zmiany pourazowe / pozapalne troczków zginaczy; uszkodzenia ścięgien zginaczy/prostowników; patologie płytki podstawnej; uszkodzenia aparatu więzadłowego, min UCL MCP I - tzw. kciuk narciarza; zmiany zapalne/zwyrodnieniowe stawów ręki; etc.

Entezopatie mięśni pośladkowych na krętarzu większym / mięśnia dwugłowego uda na guzie kulszowym; zmiany zwyrodnieniowe biodra; stany zapalne kaletki krętarza większego; uszkodzenie mięśni przywodzicieli / prostego uda / krawieckiego; awulsja SIAS; konflikt biodrowy wewnętrzny oraz zewnętrzny, zespół mięśnia gruszkowatego, etc.

Uszkodzenia więzadłowe: więzadeł krzyżowych, pobocznych, więzadła rzepki; uszkodzenia łąkotek; chondromalacja - uszkodzenia chrząstki; lateralizacja rzepki; uszkodzenia troczków, torbiel Bakera - cysty okołostawowe; zmiany zwyrodnieniowe / stany zapalne; etc.

Uszkodzenia torebki i więzadeł, w szczególności ATFL / CFL / AITFL oraz ich niewydolność testowana badaniem dynamicznym; zmiany zapalne / pourazowe ścięgien strzałkowych oraz piszczelowych, jak również ścięgna piętowego - ścięgna Achillesa; kostka dodatkowa / os trigonum; złamania awulsyjne; zmiany zwyrodnieniowe/zapalne; etc.

Zmiany zapalne / pourazowe rozcięgna piętowego; ostroga piętowa; nerwiak Mortona; neuropatia nerwu Baxtera; choroba Köhlera; zmiany zapalne stawów i ścięgien w obrębie stopy; etc.

Zerwania / naderwania mięśni oraz ich ścięgien, powięzi; zmiany torbielowate, cysty, krwiaki, stany zapalne; etc
Punkcja stawu / torbieli / krwiaka

Niektóre choroby powodują zbieranie się płynu w stawie, jak również powstanie zbiorników płynowych pozastawowo, takich jak torbiele czy ropnie.

Punkcja polega na wprowadzeniu igły do przestrzeni płynowej i zaaspirowanie (usunięcie) jej zawartości w celach leczniczych lub diagnostycznych. Przeprowadzenie zabiegu pod kontrolą USG pozwala kontrolować w pełni przejście igły przez tkanki, minimalizując ryzyko uszkodzeń okolicznych struktur szlachetnych (nerwy, naczynia krwionośne…) oraz daje precyzję pozycjonowania końca igły, umożliwiając nakłucia również trudno dostępnych miejsc, położonych głęboko w tkankach.

Ewakuacja jamy wapiennej stożka rotatorów

Wykonywana najczęściej w obrębie czepca ścięgnistego stawu ramiennego, ma na celu usunięcie zwapnień ścięgien stożka rotatorów, powodujących bóle barku oraz jego dysfunkcję. Rzadziej, zabieg wykonywany jest w entezie ścięgien prostowników/zginaczy w łokciu.

Barbotage / Dry needling

Jest to procedura wykorzystywana do rewitalizacji zmian zwyrodnieniowych, takich jak entezopatia przyczepu wspólnego prostowników na nadkłykciu bocznym (łokieć) lub przyczepu rozcięgna piętowego (ostroga piętowa) oraz zmian pourazowych, gojących się z luźną, niewydolną blizną (procedura może być skojarzona z podaniem leku lub najczęściej osocza bogatopłytkowego).

Tenotomia ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia

Zabieg polega na wielokrotnym nakłuwaniu igłą ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego ramienia w jego przebiegu proksymalnym, powodując jego całkowite przerwanie.

Uwolnienie zrostów / blizny

Do powstania zrostów/zwłóknień i blizn najczęściej dochodzi w przypadku przebytego leczenia operacyjnego. Lecz doznany uraz, w którego trakcie dochodzi do uszkodzenia struktury tkanki i wynaczynienia krwi (powstaje krwiak) może także być powodem zwłóknienia, powodującego zaburzenie ruchomości / napięcia struktur okolicznych dając objawy bólowe.

Iniekcja leku do stawu / kaletki w okolicę więzadła / ścięgna / mięśnia

Iniekcja, inaczej zastrzyk, polega na wprowadzeniu igły do tkanek organizmu i wstrzyknięciu substancji leczniczej. Podobnie jak w przypadku punkcji USG pozwala kontrolować w pełni przejście igły przez tkanki, dając precyzję i pewność miejsca podania leku (maksymalizując jego efekt terapeutyczny) oraz minimalizując ryzyko uszkodzeń okolicznych struktur.

Osocze bogatopłytkowe

Jest to autologiczny preparat krwiopochodny, w którym znajdują się skoncentrowane płytki krwi zawieszone w niewielkiej objętości osocza.

Koncentracja płytek krwi w osoczu bogatopłytkowym wiąże się z wyższym stężeniem płytkopochodnych czynników wzrostu, które uczestniczą w procesach regeneracyjnych tkanek.

Proces przygotowania i iniekcji PRP trwa ok godziny i polega na pobraniu 60ml krwi obwodowej, następnie jej odwirowaniu, które pozwala na oddzielenie elementów morfotycznych, różniących się ciężarem własnym oraz wstrzyknięciu tak przygotowanego preparatu do chorej tkanki, najczęściej pod kontrolą USG, dla zapewnienia maksymalnej kontroli iniekcji.